„Sidarta“ osporava ideju da se mudrost može naučiti, pokazujući umesto toga da smisao dolazi kroz puno življenje. Uključujći greške, obilaznice i sve ostalo. Za one koji traže svoju istinu umesto tuđih odgovora ovo je prava knjiga.

Sidarta je filozofski roman Hermana Hesea, inspirisan autorovom posetom Šri Lanki i Indoneziji pre Prvog svetskog rata. Roman istražuje duhovno putovanje mladog Bramina po imenu Sidarta tokom vremena Bude (samo ime Sidarta je zapravo puno ime Bude: Sidarta Gautama).

Knjiga razbija udobnu ideju da postoji „pravi put“. Sidarta napušta savršenog prosvetljenog učitelja (Budu) jer shvata: prihvatanje tuđe istine iz druge ruke nikada neće biti isto kao sopstveno iskustvo. Njegova greška, lutanja i naizgled izgubljene godine nisu prepreke – one JESU put.

Hese vešto spaja hinduističku i budističku filozofiju sa psihološkim uvidima, istražujući kako suprotnosti nisu neprijatelji već lica iste stvarnosti.

Herman Hese je rođen 2. jula 1877. u Kalvu, Nemačka, a preminuo je 9. avgusta 1962. u Montanjoli, Švajcarska. Bio je nemačko-švajcarski pesnik i romansijer koji je dobio Nobelovu nagradu za književnost 1946. godine. Njegovo interesovanje za istočnjačke religijske i filozofske tradicije, zajedno sa Jungovskom analizom, oblikovali su njegov književni rad.

Rođen u pijetističkoj misionarskoj porodici, Hese je ušao u seminar Maulbron 1891. ali je pobegao posle manje od godine, ne mogavši da se prilagodi rigidnom religioznom obrazovanju. Tokom Prvog svetskog rata preselio se u neutralnu Švajcarsku, postavši državljanin 1923. godine.

Njegovi najpoznatiji romani uključuju Demijan, Stepski vuk, Sidarta, Narcisa i Zlatousti, i Igru staklenih perli, a svaki istražuje potragu pojedinca za autentičnošću i saznanjem. Njegova međunarodna slava naglo je porasla sredinom 1960-ih kada su njegova dela postala izuzetno popularna u posle-ratnoj generaciji, posebno u Sjedinjenim Američkim Državama.